Voorlopers in de zorgbranche

In De Kornoeljehof wonen veel verschillende mensen die zorg nodig hebben. Er zijn tijdelijke bewoners die revalideren, maar het meest vaste bewoners die veel zorg nodig hebben.
“De één is nog goed ter been, de ander heeft hulp nodig bij het eten of aankleden” vertelt Ida. “Catharina valt haar bij: “Wij helpen de hele dag door, beginnend met het ontbijt. Dat zet je klaar en je helpt bij het brood smeren, of in stukjes snijden en soms help je ook mensen met het eten of drinken. Dat hangt er maar vanaf wat nodig is.” Hun functie heet daarom woonbegeleider. “We helpen ook mee met de persoonlijke verzorging, onder begeleiding van een verplegende” vertelt Ida.
“Er zijn elke dag activiteiten en  bewoners kunnen de kapsalon of het winkeltje in De Kornoeljehof bezoeken. Daar breng je dan mensen even naar toe. Of naar de mooie binnentuin waar je heerlijk kunt zitten of wandelen. Soms is er braderie of een borreluurtje. En dagelijks verzorgen we de koffie- en theerondes. Daarbij maken we natuurlijk een praatje met onze bewoners….” Bovendien worden er ook uitstapjes gemaakt, de natuur in of een gezamenlijke winkelmiddag.

Beide dames werken dagelijks in het zorgcentrum en zijn zo langzamerhand een vertrouwd gezicht geworden voor hun bewoners. “Ik heb dit altijd graag willen doen” vertelt Catharina. “Ik heb meermaals stage gelopen in deze werksoort en actief gezocht en gesolliciteerd maar werd telkens afgewezen omdat ik geen zorg-diploma’s heb. Ida heeft hetzelfde gebrek aan diploma’s.  Beide hebben wel ruime werkervaring op diverse plekken: facilitair, detailhandel, inpakwerk, schoonmaak….

De werkplek van woonbegeleider is hen op het lijf geschreven: “Hier kunnen we in de praktijk laten zien wat we kunnen in de omgang met mensen, in een zorgsituatie.“

In een verpleeghuis moet je regelmatig afscheid nemen van mensen. Dat is een vaste factor, vertelt Catharina. “Je zit aan het eind, niet aan het begin van het leven…. Dat is triest. Maar het weegt niet op tegen goede momenten die ons werk meebrengt.” Ida is het 100% met haar eens. “Het is anders dan verlies in de privésfeer. Werk en privé horen ook gescheiden te zijn.”

Angelique Tjassing, hun jobcoach,  ziet een duidelijke trend in de zorgbranche. “Er zijn handen aan het bed nodig en er wordt nu op allerlei manieren moeite gedaan om die te krijgen. Interzorg en deze dames zijn voorlopers! In de zorgsector zijn niet alleen woonbegeleiders nodig maar ook werkers op andere functies. Denk aan de was service, in de tuin, als klusjesman/schilder en in het magazijn. Naast Interzorg bemiddelen we nu ook voor andere zorgverleners die werkplekken vacant hebben.“
Het mes snijdt zo aan twee kanten. De zorgsector krijgt extra mensen voor hun belangrijke werk en Catharina en Ida zijn er blij mee! Net als het groeiend aantal medewerkers dat via WPDA in de zorgsector hun werkplek en (daarmee) hun ‘draai’ vinden.